dancehALL
koreografija: Nicolò Abbattista and Christian Consalvo
pedagog: Marcella Fanzaga
trajanje: 20’
premijera: Milano, 2024
igrači: Arianna Cunsolo, Nicoletta Bellazzi, Francesca Lastella and Enrico Luly
„dancehALL“ je urbani tehno kontejner u kojem se četiri tela kreću u opsesivnom ritualu. Četiri igre — salsa, ča ča ča, džajv i polka - istrgnute su iz svog izvornog konteksta i svedene na osnovne dinamičke obrasce. Koraci tako postaju sirovi gestovi umesto senzualnih pokreta: precizni mehanizmi u horskoj koreografiji u kojoj je kontakt distanciran, a energija se troši u mehaničkoj igri. Obavijeni oštrom crno-belom atmosferom, izvođači iscrtavaju jasne linije, gradeći rigoroznu koreografiju lišenu strasti. Njihova tela kreću se trzavo, u stalnim ritmičkim obrascima. Neprirodni osmesi i energično mahanje rukama: senzualna i raznovrsna društvena igra transformiše se u igru „koju treba izvršiti“. Šta se događa kada strast nestane? Šta ostaje kada igra postane stilska vežba, lišena svoje promenljivosti? Ovo je eksperiment, pokušaj redefinisanja granica, ili poziv na promišljanje tela i pokreta.
Lost Movement Company je osnovana 2011. godine od strane koreografa Nikoloa Abatista, u saradnji sa dramaturgom Kristijanom Konsalvom, koji je od 2024. i umetnički direktor trupe. Ovaj duo razvija koreografsko istraživanje usmereno na odnos između tela, korena i zajednice, stvarajući do danas oko trideset dela prikazanih u Italiji, Evropi i Africi. Tokom godina, kompanija je sarađivala sa brojnim institucijama, razvijajući projekte koji povezuju produkciju, edukaciju i razvoj publike.
Ja „bih” ja bejah ptica: pesma žudnje
koreografija: Roberta Ferrara
muzika: Jean-Guihem Queyras
kostimi: Vin Prime, Seoul
dizajn zvuka: Nicola De Pascale
trajanje: 15’
premijera: Seul, 2025.
podrška: Gradska vlada Seula, Ambasada Italije u Seulu, Ministarstvo kulture Italije, Italijanski institut za kulturu u Seulu, Koreanska baletska kuća
igrači:
Bez unapred određene dramaturgije, ova kreacija prerasta u iskustvo čiste energije – fluidni dijalog tela i zvuka. Sam naslov, svojom neobičnom, arhaičnom i poetskom strukturom, priziva književni engleski jezik i pojavljuje se u stihovima kako bi evocirao nostalgične i romantične tonove, stvarajući autentičnu auru – čin prepuštanja i uzdizanja koji se ogledaju u pogledu posmatrača. Umetnička igra koja ne pripoveda već lebdi, koja ne prikazuje već pluta, noseći gledaoca u suspendovanu dimenziju.
Rođena 1988. godine, Roberta Ferara je osnovala Equilibrio Dinamico 2011. godine. Ona je danas umetnička direktorka i koreografkinja kompanije, kao i obrazovnog programa, dok od 2020. godine obavlja funkciju pridružene umetničke direktorke u Teatra igre Odisej u Singapuru. Diplomirala je savremenu književnost sa specijalizacijom iz pozorišne kulture, i eksperimentalnim radom o vrednosti instinktivnog pokreta kao terapijskog dara za igrače i neigrače – istraživanja koje je predstavljeno na međunarodnim konferencijama i u različitim institucijama. Pozivana je da stvara i sarađuje sa brojnim renomiranim institucijama umetničke igre, a njeni radovi su nagrađivani i izvođeni na festivalima i scenama širom Evrope, Amerike i Azije.
Varijacija +
koreografija, scenografija: Nyko Piscopo
muzika: Josh Knowles, Mariah Carey
kostimi: Leopoldo Guadagno
trajanje: 20’
premijera: Teatro Garibaldi, 2025.
produkcija: Cornelia
koprodukcija: ARB dance company
igrači: Nicolas Grimaldi Capitello, Leopoldo Guadagno, Francesco Russo, Giada Tibaldi
„Variation +” je čin otpora protiv tihog propadanja pozorišta. Svaka varijacija predstavlja trenutak promišljanja o njegovoj zaboravljenoj vrednosti, o hitnosti da ostane živo na mestu koje svet smatra prevaziđenim. Igrači, prožeti unutrašnjom patnjom, pokušavaju da budu saslušani: tela koja se kreću kako bi privukla pažnju, kako bi nas podsetila da je pozorište, danas više nego ikada, jedno od poslednjih mesta gde se život zaista živi.
Niko Piskopo je italijanski koreograf aktivan i na međunarodnoj sceni, dobitnik nagrade ANCT Dance Prize 2025 koju dodeljuje Italijansko udruženje pozorišnih kritičara. Nakon iskustava koja je imao kao igrač u evropskim pozorištima, razvio je prepoznatljiv koreografski jezik koji spaja balet i savremenu igru sa snažnim teatarskim i društvenim fokusom. Godine 2019. osnovao je trupu Cornelia, priznatu od strane italijanskog Ministarstva kulture. Njegovi radovi gostovali su na scenama širom sveta. Pored koreografije, intenzivno je posvećen edukaciji u oblasti umetničke igre i sarađuje sa institucijama poput Baleta Rima i Nacionalne akademije za igru u Rimu, gde je i sam diplomirao pedagogiju sa najvišim ocenama.
